სუფრაა გაშლილი, გადის გამოდის თიფ–თიფა ხაშლამის ნაჭრები აქეთ–იქით...
მიხო მიუტრიადლება მიტუას და აწვდის ორაგულს :
– ჯო... გადაიღე მიტუა, ნახე რა თევზია თან თვალებისთვინაა მისწრება.
– არა მიხო არ მინდა, ამისთანა ხაშლამაა.
– აჰა და ეს "იკრა" (ხიზილალა) მაინც ჭამე იფ.. იფ... თანა თვალებისთვინაა კაი.
– რა შემჭამე კაცო! არ მინდა ხო გითხარი! ( გაუბრზდა მიტო )
– არ გინდა და, აი თვალთ რო დაგაკლდება, რა ჩემს ყ** _ზე გაიკეთებ სათვალეს, იმასაც ვნახამ!
