მიტუა დგას ძმაბიჭებში და სინანულით ამბობს:
- ეეხ, უნდა დამეჯერებინა ცხონებული პაპაჩემითვინა! რასაც მეუბნებოდა, უნდა დამეჯერებინა, პატარა ბალღი რო ვიყავი. მე უტვინო კიდენა არ ვუსმენდი...
იქვე მდგომი გოგია ეკითხება:
- კი მაგრამა, ჯოო, რაი გეუბნებოდა პაპაშენი ამისთანასა?
- აბა, რა ჩემი ფეხები ვიცი, ხო გეუბნებით, არ ვუსმენდი-მეთქი...