მეგრელმა მამამ შვილი დილაუთენია გააღვიძა და უთხრა, ადექი‚ მივდივართო. სოფელს რომ გასცდნენ, მაშინღა ჰკითხა ბიჭმა
– სად მივდივართ?
– სანადიროდ.
– კი მაგრამ‚ იარაღი არ გვინდა? დანა მაინც წამოგვეღო‚ ლაგატკაც არ გვაქვს...
– შვილო‚ დაგავიწყდა‚ რომ ჩვენ მეგრელები ვართ? ხედავ‚ იმ ბუჩქთან კურდღელი რომ იმალება? შეხედე‚ რა ლამაზია‚ რბილი‚ ფაფუკი‚ თეთრი‚ ყურები ნახე‚ ნახატია პირდაპირ‚ მშვენიერებაა...
უცებ კურდღელი დაეცა და მოკვდა.
– მამი‚ რა მაგარი ყოფილხარ‚ ჭკვიანი‚ მოხერხებული მონადირე‚ კურდღელს რა ჩაუტარე‚ რა ყოჩაღი ხარ‚ შენისთანა მამა არავის ჰყავს... მამა! მამა!! მამა!!!