პატარა კახთან ერთ ვაჭარს მიუტანია დესაუ
– ევროპელობა თუ გინდა, უნდა დაიდგა ესაო.
უთქვია ერეკლესაო – შარი არ მინდა დღესაო,
რა ოხრად მინდა დესაუ, დღე და ღამ ხმალსა ვლესავო…
ვაჭარი ეტყვის – მეფე–ჯან, ეგრე მეგონა მეცაო,
მაგრამ ფრიდრიხის დვარეცში ეგრევე თვალში მეცაო,
ნაპალეონიც აგროვებს ათასგვარ–ათასფერსაო,
მასალის პასტავშიკია გვინეა, ჰამაც ბისაუ.
პატარა კახი გაბრაზდა, თვალები დააკვესაო,
ტახტიდან წამოფრინდება, მათრახს გაივლებს ხელსაო
– ვიდრე მე ეგ არ დავიდგა, არ გესმას ჩემი კვნესაო,
ზარბაზნის ფასი რად მივცე გაპრიალებულ ხესაო,
კარს ომი შამამდგომია, მაგით შევასკდე მტერსაო?
გამასწარ, სინამ გამსგავსე აღა–მახმადის … წვერსაო…
– ევროპელობა თუ გინდა, უნდა დაიდგა ესაო.
უთქვია ერეკლესაო – შარი არ მინდა დღესაო,
რა ოხრად მინდა დესაუ, დღე და ღამ ხმალსა ვლესავო…
ვაჭარი ეტყვის – მეფე–ჯან, ეგრე მეგონა მეცაო,
მაგრამ ფრიდრიხის დვარეცში ეგრევე თვალში მეცაო,
ნაპალეონიც აგროვებს ათასგვარ–ათასფერსაო,
მასალის პასტავშიკია გვინეა, ჰამაც ბისაუ.
პატარა კახი გაბრაზდა, თვალები დააკვესაო,
ტახტიდან წამოფრინდება, მათრახს გაივლებს ხელსაო
– ვიდრე მე ეგ არ დავიდგა, არ გესმას ჩემი კვნესაო,
ზარბაზნის ფასი რად მივცე გაპრიალებულ ხესაო,
კარს ომი შამამდგომია, მაგით შევასკდე მტერსაო?
გამასწარ, სინამ გამსგავსე აღა–მახმადის … წვერსაო…